تفاوت مدیر در غرب و ایران                                                                     غرب: موفقیت مدیر بر اساس پیشرفت مجموعه تحت مدیریتش سنجیده می شود.
ایران: موفقیت مدیر سنجیده نمی شود، خود مدیر بودن نشانه موفقیت است.

غرب: مدیران بعضی وقت ها استعفا می دهند.
ایران: عشق به خدمت مانع از استعفا می شود.

غرب: افراد از مشاغل پایین شروع می کنند و به تدریج ممکن است مدیر شوند.
ایران: افراد مدیر مادرزادی هستند و اولین شغلش

تفاوت مدیر در غرب و ایران                                                     غرب: موفقیت مدیر بر اساس پیشرفت مجموعه تحت مدیریتش سنجیده می شود.
ایران: موفقیت مدیر سنجیده نمی شود، خود مدیر بودن نشانه موفقیت است.

غرب: مدیران بعضی وقت ها استعفا می دهند.
ایران: عشق به خدمت مانع از استعفا می شود.

غرب: افراد از مشاغل پایین شروع می کنند و به تدریج ممکن است مدیر شوند.
ایران: افراد مدیر مادرزادی هستند و اولین شغلشان در بیست سالگی مدیریت است.

غرب: برای یک پست مدیریت، دنبال مدیر می گردند.
ایران: برای یک فرد، دنبال پست مدیریت می گردند و در صورت لزوم این پست ساخته می شود.

غرب: یک کارمند ساده ممکن است سه سال بعد مدیر شود.
ایران: یک کارمند ساده، سه سال بعد همان کارمند ساده است، در حالی که مدیرش سه بار عوض شده.

غرب: اگر بخواهند از دانش و تجربه کسی حداکثر استفاده را بکنند، او را مشاور مدیریت می کنند.
ایران: اگر بخواهند از کسی هیچ استفاده ای نکنند، او را مشاور مدیریت می کنند.

غرب: اگر کسی از کار برکنار شود، عذرخواهی می کند و حتی ممکن است محاکمه شود.
ایران: اگر کسی از کار برکنار شود، طی مراسم باشکوهی از او تقدیر می شود و پست مدیریت جدید می گیرد.

غرب: مدیران به صورت مستقل استخدام و برکنار می شوند، ولی به صورت گروهی و هماهنگ کار می کنند.
ایران: مدیران به صورت مستقل و غیرهماهنگ کار می کنند، ولی به صورت گروهی استخدام و برکنار می شوند.

غرب: برای استخدام مدیر، در روزنامه آگهی می دهند و با برخی مصاحبه می کنند.
ایران: برای استخدام مدیر، به فرد مورد نظر تلفن می کنند.

غرب: زمان پایان کار یک مدیر و شروع کار مدیر بعدی از قبل مشخص است.
ایران: مدیران در همان روز حکم مدیریت یا برکناریشان را می گیرند.

غرب: همه می دانند درآمد قانونی یک مدیر زیاد است.
ایران: مدیران انسان های ساده زیستی هستند که درآمدشان به کسی ربطی ندارد.

غرب: شما مدیرتان را با اسم کوچک صدا می زنید..
ایران: شما مدیرتان را صدا نمی زنید، چون اصلاً به شما وقت ملاقات نمی دهد.

غرب: برای مدیریت، سابقه کار مفید و لیاقت لازم است.
ایران: برای مدیریت، مورد اعتماد بودن کفایت می کند.

غرب صرفا یک نماد است.منظور کشورهایی است که اداره جامعه با عقل و منطق و علم و احترام به خرد جمعی ومشورت است. یکی از علما حدود ۱۰۰ سال پیش که به اروپا مسافرت کرده بود پس از بازگشت درباره وضع انجا گفت: من در انجا اسلام را دیدم ولی مسلمانی را نیافتم.با این تعریف شاید بتوان کشورهای مسلمان مثل اندونزی و مالزی وترکیه که پیشرفت های خوبی در علم و رفاه کردند را غرب نامید.به امید پشرفت ایران و ایرانی در جهان و بازیابی جایگاه شایسته ان.(قسمت اخر دیدگاه نویسنده وبلاگ

نوشته شده در تاریخ 23 تیر 89    | توسط:    | طبقه بندی: جالب و خواندنی، علمی و آموزشی،     |
نظرات()